Taak.. Właśnie teraz, właśnie tu miały pojawić się nowe rysunki. Miały. Skaner raczył strzelić focha i odmówić współracy. A raczej nie on, tylko oprogramowanie doń [na jedno wychodzi -.-]. A dzisiaj nie mam czasu na zabawy w naprawianie, jutro się pobawię.
Z optymistycznych: skończyłam [prawie^^] pierwszą część opowiadania, która najprawdopodobniej pojawi się na BB. Najprawdopodobniej.

A z racji tego, że nie wiem jak zakończyć ten journal-entry, fragment z Grabińskiego. Przydługi, ale wart przeczytania.

'-Popatrz tam, naprzeciw - rzekł podnosząc roletę.
Podszedłem i spojrzałem we wskazanym kierunku. Po drugiej stronie ulicy bielejącej wąskim pasem przy świetle księżyca wznosiła się na tle topól i cyprysów samotna willa.
-To moja dziedzina- rzekł głębokim, wzruszonym głosem. -To dom moich spełnień.
-Dom twoich spełnień - powtórzyłem machinalnie, wsłuchując się w dźwięk tych słów dla mnie niezrozumiałych.
-Opuszczona willa, którą zapełniłem tworami mej myśli - tłumaczył wpatrując się w przeglądający tajemniczo spośród cyprysów dom.
-Twoja własność? - rzuciłem naiwnie pytanie.
Uśmiechnął się.
-Duchowa. Nikt mi jej dzisiaj nie wydrze. Cha, cha, cha! Gdyby jej lekkomyślny właściciel teraz powrócił i zechciał tu zamieszkać, 's t r a s z y ł o b y' w tym domu. Niebezpiecznie jest mieszkać w przestrzeni wypełnionej po brzegi ludzką myślą.'

Stefan Grabiński, Cień Bafometa, rozmowa Wrześmiana i Pomiana.